کمال رفعت صفایی شاعر تبعیدی در مجموعه ’در ماه کسی نیست’، میپرسد "چه شد که کشتی ما بر سنگ نشست؟" کمال تنها از کشتی حکومت نمیگوید، پرسش او از ما نیز هست، راست این است که کشتی همهی ما موافق و مخالف این حکومت بر سنگ نشسته است. باید شجاعت داشت و پذیرفت و همزمان بر چرایی و چگونگی به گل نشستن کشتیمان اندیشید. انگار نادرستی است که میگویند انقلاب چیزی را تغییر نداد! تنها شیخ را به جای شاه گذاشت. این راست است که خودکامگی سلطنت با خودکامگی نهاد پُرشرتر روحانیت جایگزین شد. اما انقلاب اسلامی (…)
برگ نخست > واژه كليدها > ArtOn > مجلهی میهن
سیاست ِ فراموشی اخلاق در تاریخ