۱- که همیشه حقیقت پیروز شود و نه زور.

٢- که اکثریت بیابد آنچه اکثریت‌اش می کند؛ و خواسته‌اش را به اقلیت بقبولاند؛ بی آن‌که اقلیت از بین برود و حقوق‌اش برای رسیدن به اکثریت پایمال شود.

٣- که هر مرد بتواند به هر زن، در هر کجا گلی هدیه کند، هر گلی که بخواهد، و آن زن در هر کجای دنیا، تنها با لبخندی از او تشکر کند، نه با هر لبخندی که با زیباترین لبخندش!

٤- که آینده ابهامی بزرگ و یا فاجعه‌ای در راه نباشد. که آینده تنها این باشد : آینده.

٥- که شب منزلگاه هراس نباش، بستری باشد برای نیاز.

٦- که اندوه با اشاره‌ای کوچک و ساده شکار شود و شادی و خنده رایگان باشد و هرگز کم مبادش

٧- که همیشگی و همگانی باشد : نان برای رنگین کردن سفره، سواد برای درمان نادانی، سلامتی برای چیره شدن بر مرگ، زمین برای درو کردن آینده، سرپناه برای منزل دادن به امید، و کار برای پاک ماندن دستان آدمی.

٨- که دل و زبان مردان و زنان با زندان و گور تهدید نشود.

٩- که جنگ روایتی شود از گذشته‌های دور و نا آشنا و هرگز نیازی به ارتش و سرباز نباشد.

۱٠- که حاکمان، فرمانده ِ فرمانبر باشند و اگر چنین نباشد، برکنار شوند.

۱۱- که همواره کسانی حاضر به مبارزه باشند تا این همه، تنها خواسته نماند و تحقق یابند.